اما و اگرهاى واگذارى استقلال و پرسپولیس

خبر زیر پوشش رفتن ۲ تیم پرطرفدار پایتخت یعنى پرسپولیس و استقلال از سوى سازمان تربیت بدنى درحالى اعلام شد

 که هیچ استقبالى از آن نشد و برخلاف تصور مسئولان مربوطه هیچ کس روى خوش به آن نشان نداد. فوتبالى ها که از مدت ها پیش آهنگ خصوصى سازى تیم هاى فوتبال را سر داده بودند، با این مسأله تا حدودى هم غافلگیر شدند، چرا که اصلاً قرار نیست تیم هاى فوتبال از پوشش یک نهاد دولتى مانند سازمان تربیت بدنى در آمده و زیر پوشش یک نهاد دولتى دیگر یعنى یک وزارتخانه برود که اینگونه برخوردها با تیم هاى فوتبال به نوعى از این جیب در آوردن و در آن جیب گذاشتن است تازه اگر قرار باشد این ۲ تیم پرطرفدار با تمامى مسائل و حواشى مربوط به خود به زیر پوشش وزارتخانه اى بروند، باید به دلیل تجربیات قبلى همه چیز را از قبل روشن و شرح وظایف طرفین را مشخص نمایند. اعلام سازمان تربیت بدنى مبنى بر آمادگى وزارت صنایع و وزارت رفاه براى قبول مسئولیت تیم هاى پرسپولیس و استقلال تا حدودى هم سوال برانگیز بود، چرا که این ۲ تیم پیش از این و در برهه اى از زما ن ها نیز در اختیار این ۲ وزارتخانه قرار داشته اند که سابقه خوبى از آنها باقى نمانده است. پرسپولیس در زمان مسئولیت حسین محلوجى، براى مدتى زیر پوشش وزارت صنایع قرار گرفت. در همان سال ها با وجود اینکه برخلاف الان محلوجى هم در پرسپولیس و هم در وزارت صنایع مسئولیت داشت؛ نتوانست تعامل خوبى بین این تیم و وزارتخانه صنایع به وجود بیاورد

 و همین مسأله باعث بروز مشکلات بسیارى در این زمینه شد. محلوجى در همان روزها از سوى خود على میرزایى را به عنوان رئیس هیأت مدیره باشگاه پرسپولیس انتخاب کرد تا تمام امور توسط او انجام شود اما در همان زمان ها که به ظاهر پرسپولیس براى حل مشکلات مالى اش به زیر پوشش وزارت صنایع رفته بود باز مشکلات مالى در این تیم بیداد مى کرد. در آن زمان ها على پروین به واسطه مسئولیتش در پرسپولیس در یک حالت بلاتکلیفى بسر مى برد و این ناشى از عدم تعریف مناسب از مسئولیت هاى طرفین بود. اگر سازمان تربیت بدنى چنین مى اندیشد که وزارتخانه هایى چون صنایع و رفاه تنها براى هزینه کردن عنان اختیارات این ۲ باشگاه را در اختیار مى گیرند، سخت در اشتباه است، چرا که اگر پرسپولیس و استقلال نفعى براى آنها نداشتند هیچ وقت بعد از آن تجربه تلخ قبلى، آنها حاضر نمى شدند که باز سراغ این تیم ها بیایند و براى قبول مسئولیت روى خوش نشان دهند. بعد از تجربه تلخ وزارت صنایع و پرسپولیس در یک برهه از زمان استقلال نیز زیر پوشش وزارت رفاه رفت، در آن دوره اى که کاظمى وزیر رفاه بود و ادعا مى کرد که مى تواند استقلال را به مدارج بالا برساند. او به دلیل فاصله بسیارش با ورزش و فوتبال تمام عنان اختیار را به دست منوچهر صالحى مدیرعامل اسبق سایپا و مسئول کمیته بازاریابى آن روزهاى فدراسیون فوتبال سپرد که باز این تجربه، تجربه موفقى براى باشگاه استقلال، سازمان تربیت بدنى و وزارت رفاه نبود، چرا که این تعامل خیلى زود جاى خودش را به تقابل داد و عملاً وضعیت به جایى رسید که جدایى بهترین راه حل ممکن براى تیم استقلال و وزارت رفاه بود، چرا که در این میان و براى همین مدت کوتاه استقلال متضرر شد اما وزارت رفاه به اندازه کافى از این مسأله استفاده تبلیغاتى را برد. این اتفاق در زمان ریاست محمد دادکان بر فدراسیون فوتبال اتفاق افتاد و دوام چندانى هم نداشت. حالا پس از گذشت مدت زمانى نسبتاً طولانى دوباره مسئولان وزارتخانه صنایع و رفاه به فکر تیمدارى، آن هم در سطح حرفه اى افتاده اند، گویا آنها با مسائل تلخ گذشته کنار آمده اند و با یک تفکر دوباره مى خواهند تجربه قبلى را که با عدم موفقیت همراه بود با موفقیت عوض کنند. مسئولان سازمان تربیت بدنى اعلام کرده اند که این مسأله براى یک پروسه زمانى ۵ ساله انجام مى شود تا بعد از آن زمینه حضور بخش خصوصى را در چنین تیم هاى پرطرفدارى فراهم کنند. ورود وزارتخانه هایى چون صنایع، رفاه، راه و … در حالى براى تصدى تیم هاى پرطرفدار باشگاهى مطرح مى شود که تیم ملى فوتبال کشورمان فاقد یک حامى مالى معتبر است که این دوگانگى برخورد، خود باعث بروز حرف و حدیث هاى بسیارى در اطراف فوتبال ما شده است. فوتبالى که چنین به نظر مى رسد اندک اندک به دلیل عدم حضور سرمایه گذاران داخلى دارد با مشکل مواجه مى شود و مشکلات مالى در راس آنها قرار دارد. در روزهایى که از سوى صاحبان صنایع استقبال چندانى براى دادن تبلیغ هاى دور زمین رویت نمى شود و روزهایى که مسئولان برگزارکننده به دنبال راهکارهاى مناسب براى جذب تماشاگر براى تیم ملى و تیم هاى باشگاهى مى گردند، تمایل وزارتخانه هاى این چنینى براى تقبل مسئولیت تیم هاى پرطرفدار کمى پرحرف وحدیث و همراه با شائبه مى باشد.