تنها افتخارات زلاتکو ظهور وسلی و اثبات باقریها
مرجع خبری پرسپولیس : تنها افتخارات زلاتکو! ظهور وسلی و اثبات باقریها
زلاتکو کرانچار طعم اولین شکست با پرسپولیس را در دبی چشید که البته با شرایط ویژه آبوهوایی، ناداوری و مشکلات میزبانی به نظر میرسید گریزی از آن نبود اما مشکلات فنی پرسپولیس در هر دو بازی تورنمنت اخیر نمود ویژهای داشت و ثابت شد برخلاف آنچه سرمربی کروات میپندارد، در ادامه راه و بازگشت دوباره به لیگ برتر کار او و تیمش سختتر و سختتر خواهد بود. زلاتکو بعد از پیروزی بر الکرامه سینهاش را جلوی خبرنگاران سپر کرد و گفت: «حالا خیالم از ذخیرهها راحت شد.» اما همین ذخیرهها در طول ۲ بازی هیچ نکته دندانگیری برای تحمیل خود به ترکیب اصلی نشان ندادند. اشپیتیم آرفی مهمترین خرید پرسپولیس برای لیگ نهم در طول ۱۶۳ دقیقه حضورش در دو مسابقه حتی یک توپ به سوی چارچوب دروازه حریفان شلیک نکرد. وقتی آرفی در دقیقه ۲۳ بازی با النصر در مصاف تک به تک با گلر این تیم توپ را به اوت فرستاد پرسپولیسیها از هم میپرسیدند: «این همان مهاجمی نبود که در پیام از هر منطقه زمین توپ را به تور میدوخت؟»
فکر میکنید چرا میثم بائو با تکرار چهار نمایش ضعیف در لیگ برتر و یک نمایش بدتر مقابل النصر احتمالا مقابل ذوبآهن دوباره در ترکیب اصلی قرار میگیرد؟ آیا ایراد از مهدی شیری نیست که وقتی فرصت ابراز وجود پیدا کرده برای خودش فوتبال بازی میکند و با بازی فانتزی سعی در تغییر افکار نه چندان منعطف زلاتکو کرانچار دارد؟
جوانهای پرسپولیس امیدوارمان نمیکنند، حداقل آنقدر که در لیگ برتر مکملی برای قهرمانی باشند. به غیر از علیرضا حقیقی، حمید علی عسگر و تا حدودی ضیاءالدین نیکنفس، ابراهیم شکوری، سعید حلافی و محمدمهدی الهایی کی میخواهند عصای دست زلاتکو باشند؟ شکوری که احتمالا باید مقابل ذوبآهن جناح چپ دفاع پرسپولیس را بپوشاند تا چه میزان خیال زلاتکو را راحت کرده است که به او بقبولاند در اصفهان این جناح اتوبان نخواهد شد. راستی اگر زلاتکو به شکوری اطمینان کرده بود چطور بعد از دریافت دو گل و احساس نیاز به تغییر دوباره به جلال اکبری روی آورد که معلوم نیست چند بازی محروم باشد؟
حسین بادامکی چطور تبدیل به هافبک دفاعی ثابت پرسپولیس می شود؟
اکبر صغیری در لیگ دسته اول گلزن قابلی بود، قبول اما او کی میتواند خودش را به ترکیب اصلی تحمیل کند؟ شاید هم مقصر زلاتکو است که فکر میکند او هم مثل نوروزی میتواند در مثلث سه نفره کارایی داشته باشد اما شاید هم واقعا صغیری مقصر است که به اندازه کافی تلاش نمیکند.
چرا سامان آقازمانی آنقدر خوب نیست که به زلاتکو بفهماند: «بادامکی در پست اصلیاش نیمی از تواناییهای آنچه در ابومسلم بود را بروز نمیدهد، آن وقت چطور میتوانی روی او به عنوان هافبک دفاعی حساب باز کنی؟» بادامکی از هافبک دفاعی فقط کتک زدن حریفان را یاد گرفته بود و البته که مقابل النصر همان چهره بازنده چهار بازی لیگ برتر بود.
زلاتکو اصرار به کارهای عجیب دارد. او باز هم از حمید علی عسگر به عنوان مدافع راست استفاده کرد تا طعم تلخ دریافت گل روی اشتباهات فردی مدافعانش را بچشد. صحنه سرتوپ خوردن علی عسگر در محوطه جریمه را مرور کنید، واقعا بازیکنی که در خط دفاع بازی کرده اینطوری سر توپ میخورد؟
حالا میگوییم حمید علی عسگر جوان است، بهتر میشود، پست تخصصیاش نبوده، بقیه چه؟ این همه از ذخیرهها و جوانها ایراد گرفتیم اما یادمان رفت به مجتبی شیری و سپهر حیدری تشر بزنیم که چطور مثل بازیهای جنگی کامپیوتری در ازای پیشروی مهاجم حریف به زمین میافتند و مسیر را برای فتح دروازه خودی هموار میکنند؟
زلاتکو میگفت ذخیرهها خیالش را مطمئن کردهاند اما اگر درخشش ویژه وسلی برزیلیا یا صلابت نبیالله باقریها در خط دفاعی نبود، امروز و بعد از بازی دوم مرد کروات چه حرفی برای گفتن داشت. براستی اگر مهاجم سیاه برزیلی همان یکی دو حرکت سریع و تکنیکی را نداشت و باقریهای بی سر و صدا هم اشتباهات همردیفانش را تکرار میکرد، دستاورد سفر به دبی و حضور در سونای آل مکتوم چه بود؟