جادوگر، به شکلی که هرگز ندیدهاید
مرجع خبری پرسپولیس : کاپیتان پرسپولیس به دلیل محرومیت اجازه بازی برابر نفت نداشت و همانطور که وعده داده بود به استادیوم رفت تا در کنار ۵۰ هزار هوادار دیگر تیم نظارهگر بازی همبازیانش باشد.
البته او چند ساعت قبل از بازی به هتل محل اقامت تیم رفته و از آنجا همراه با بازیکنان به استادیوم آمده بود.
تقریبا ۱۵ دقیقه قبل از شروع بازی از قسمت پایین ورزشگاه به همراه تعدادی از مسوولان باشگاه و پوریا پورسرخ یکی از هنرپیشههای سینما وارد جایگاه شد و از همان لحظه هم مورد تشویق سکونشینان قرار گرفت. شاید اینطور تصور میشد که علی کریمی مثل خیلی از پرسپولیسیهای دیگر که برای تماشای بازی تیمشان به همان جایگاه میروند خیلی راحت بازی را تماشا کند و اگر گلی هم به دست آمد خوشحالیاش را به طور متعارف نشان دهد اما آنچه که هواداران، اطرافیان و تعدادی از عکاسان از او دیدند و موفق به شکار لحظههایش شدند، چیزی کاملا متفاوت بود.
علی کریمی کاملا تغییر کرده است. حالا دیگر رفتارهای جدید او را نه تنها درون زمین بلکه از روی سکو و حتی کنار در رختکن هم میتوان به وضوح دید. شادیهای او پس از هر گل پرسپولیس اگر نگوییم از آن دسته هوادارانی که در جایگاه ۳۶ مستقر میشوند بیشتر بود به هیچ وجه کمتر هم نبود. با هر توپی که وارد دروازه نفت آبادان میشد، چهرهای کاملا متفاوت از او را در شرایط عادی میدیدیم. کریمی بلافاصله پس از ورود به جایگاه در همان صندلیهای مجاور در مستقر شد و چند ثانیه قبل از سوت داور چنان به زمین زل زده بود که انگار میخواهد تمرکزش را برای بازی کردن حفظ کند.
او لحظه به لحظه در جریان نتایج بازیهای دیگر هم قرار میگرفت… «حیف شد، دو امتیاز رو در کرمان از دست دادیم». بازی شروع شده بود و انگار او کنار خط قرار داشت. توپ به شکوری رسید و… «باریکلا اجازه نده بچرخه، همونجا توپش رو بگیر» اسکوربورد دقیقه ۱۴ را نشان میداد که بازیکن حریف روی غلامرضا رضایی مرتکب خطا شد… «خطا… خطا…» کریمی به حدی غرق در بازی شده بود که سوالهای اطرافیانش را هم با سر جواب میداد… «آهان خوب فرستاد»، دقیقه ۱۶ یک پاس اشتباه از سوی پرسپولیس … «آقا بلند نفرستید دیگه»…
اما اولین مرتبهای که او از صندلیاش بلند شد دقیقه ۲۲ بازی بود. وقتی شکوری با توپ ربایی خوب و سانتر ، کاظمیان را در موقعیت گلزنی قرار داد و ضربه سر او به بیرون رفت، کریمی با حسرت و تعجب از جا بلند شد. دقیقه ۲۵ بازی، جواد کاظمیان پشت ضربه ایستگاهی قرار میگیرد و گل، یکی میگفت: «کاظمیان را بگیرید تا لباسش را درنیاورد و اخطار بگیرد» اما واکنش کریمی حداقل برای من تازگی داشت. او مشتهایش را گره کرد و فریاد شادی سر داد و کف دستهایش را به کف دستان دوستانش میزد. انگار خودش گل زده بود.
دقیقه ۳۴ بازی وقتی حمید علیعسگری یک توپ را نزد و فرصت را از دست داد دوباره نیمخیز شد. سه دقیقه بعد محمد نوری در مرکز زمین توپش را لو داد اما غلامرضا رضایی برای پوشش آن رفت… «برو… برو باریکلا، عیبی ندارد، گرفتی… آفرین غلام» فشار حملات نفت آبادان ضریب اشتباهات مدافعان پرسپولیس را بالا برد تا اینکه دقیقه ۳۹ و روی تعلل نورمحمدی توپ به عرب رسید و ضربه فنی او با اختلاف کم از بالای دروازه به اوت رفت تا نفس پرسپولیسیها در سینه حبس شود. کریمی همان موقع و پس از نفس راحتی که به خاطر اوت شدن توپ کشیده بود با عصبانیت گفت: «حواست کجاست، مکث چرا میکنی…»
در شروع نیمه دوم پاسهای کوتاه پرسپولیس بعضی وقتها زیادتر از حد معمول میشه… «اینقدر پاس کوتاه ندید، میگیرن توپ رو» همان لحظه علیرضا محمد یک دفع توپ انجام داد… «باریکلا… محمد» پرسپولیس به گل دوم رسید. شاید حالا به جای مواظب کاظمیان بودن برای اینکه پیراهنش را درنیاورد باید علی کریمی را میدیدیم که با هیجانتر از گل اول شادی میکرد. «خدا کنه گل نخوریم اینطوری بهتره…» دقیقه ۷۰ بازی و قبل از اینکه روحا… عرب در موقعیت تک به تک به گل برسد کریمی نگران بود… «آفسایدگیری نکنید، خطرناکند…» برای لحظهای مثل دقایق اول بازی سکوت کرد و به داخل زمین متمرکز شد. هرازگاهی به اسکوربورد نگاهی میانداخت تا دقایق پایانی را با آنها همراه شود. او یک بار در دقیقه ۸۰ به خاطر شوت غلامرضا و دقیقه ۸۱ به دلیل شوت علیعسگری واکنش نشان داد.
تابلوی دقایق وقت اضافه که بالا رفت او به همراه اعضای باشگاه به زیر جایگاه رفت اما دلش طاقت نیاورد و از همان پایین و از طریق اسکوربورد بازی را تا وقتی داور سوت زد دنبال کرد و بعد از آن به سمت رختکن رفت. اولین نفری که او دید غلام پیروانی بود به سمتش رفت و پس از سلام و احوالپرسی به سرمربی نفت آبادان خسته نباشید گفت و پیروانی هم ضمن تشکر برای او آرزوی موفقیت کرد. از میان بازیکنان حریف هم روحا… عرب که مدتی در اردوی تیم ملی کنار کریمی بود به سمتش آمد و چند لحظهای با هم صحبت کردند. کریمی کاملا عوض شده و میتوان همه این تغییرات را در رفتارهایش دید؛ چیزی که پرسپولیس خیلی آن را کم دارد.
