درد این تیم به استخوان پرسپولیسی رسیده

مرجع خبری پرسپولیس : پرسپولیس دایی «فوتبال» بازی نمی کند و به لطف داوران نتیجه هم نمی گیرد تا دو عنصر واجب روند حرکتی تیم را یکجا از دست داده و به این روز سیاه بیفتد.

پیشتر از عظم کمیته داوران برای زمین زدن پرسپولیس گفتیم و از امتیازات به ناحق از دست رفته پرسپولیس نوشتیم اما حتی اگر این امتیازات را هم به مجموع امتیازات پرسپولیس اضافه کنیم ، پوششی بر نحوه بازی نازیبای پرسپولیس نخواهد شد.

پس از شکست تحقیرآمیز برابر سپاهان از نقاط ضعف مربی گری دایی گفتیم که سرمربی پرسپولیس سعی کرد اکثر آنها را اصلاح کند. عدم استفاده از معدود داشته های مرکز خط دفاعی از جمله شیث رضایی  ، قرارگیری نادرست حمید علی عسگری در دفاع چپ ، روش استفاده تکراری از ضربات کرنر ، ورود نادرست حلافی و منصوری به زمین به عنوان یار تعویضی در شرایطی که تیم نیاز به بازی مستقیم دارد و… اشتباهاتی بود که کمر پرسپولیس را در مسابقات قبلی شکست و با اصلاح آن پرسپولیس کمی با آن پرسپولیس فاجعه ی قبلی فاصله گرفت و به ساماندهی نسبی در بازی برابر تراکتورسازی رسید.

اما دو اشکال اساسی که همچنان در پرسپولیس وجود دارد روش بازی تیم و بازی خوانی و تغییر آهنگ در جریان مسابقه است. در مسابقه برابر تراکتورسازی می بینیم که کمالوند آندو تیموریان دفاعی را روی نیمکت گذاشته و به محض اینکه با یک پنالتی پیش می افتد او را به زمین آورده و ۶۴ دقیقه با تخریب بازی پرسپولیس از تک گل اندوخته خود دفاع می کند . اتفاقی که پرسپولیس بارها و بارها در طول فصل از آن ضربه خورده یعنی عدم توانایی حفظ نتیجه تا پایان نود دقیقه ، که از دلایل اصلی آن می تواند ضعف بازی خوانی در کادرفنی پرسپولیس و اتخاذ تصمیم های به موقع در جریان مسابقه باشد .

علی دایی را آنها که به تمرینات پرسپولیس رفته اند می شناسند که خیلی کم با همکاران خود هم صحبت می شود و بیشتر اوقات تمرین را مشغول تماشای کار شاگردان خود است و این اتفاق در جریان مسابقات هم می افتد و دایی تمام طول نود دقیقه را کنار خط ایستاده و کمتر به مشورت با دستیاران خود می پردازد و شاید همین دلیل تعویض های بعضاً اشتباه و یا کم اثر پرسپولیس باشد .

البته حسین عبدی هم به عنوان کمک مربی پرسپولیس از سال گذشته در سمت دستیاری کرانچار تا امروز در کنار علی دایی بیش از حد سر به زیر عمل می کند و از قدرت انتقال بالایی برخوردار نیست . به همه اینها نبود یک رهبر مقتدر در میان میدان پرسپولیس برای دریافت و انتقال دستورات فنی را هم که اضافه کنیم ، پازل شوک های تاکتیکی پرسپولیس کامل تر می شود.

سرمربی پرسپولیس در این ۷ شکست، با بدشانسی‌هایی هم مواجه شده که علی دایی در تغییر شانس نمی‌تواند مؤثر باشد اما او بهتر است به جای توجه به این مسائل، تمرکزش را روی نحوه بازی تیمش بگذارد و ببیند که چرا پرسپولیس، «فوتبال» بازی نمی‌کند و آیا کادرش (از خودش گرفته تا تدارکات تیمش) برای قهرمانی تمام فاکتورهای لازم را دارند و سپس در مورد قهرمان شدن حرف بزند.  

علی دایی معتقد است که داوری‌ها به ضرر پرسپولیس بوده که واقعاً هم بوده اما در این زمینه هم کاری از دست او ساخته نیست. تیم دایی نتیجه نگرفته و یکی از علل اصلی نتایج ضعیف آن اشتباهات داوری بوده است اما دایی باید پاسخگوی بازی بد تیم خودش باشد چراکه حتی اگر  به فرض محال با این نحوه بازی پرسپولیس به بالای جدول هم رسیده بود هیچ گاه نمی توانست انتظارات هواداران خود را برآورده کند که با یک پنالتی سه امتیاز را بگیرد و هیچ چیز دیگر برای عرضه نداشته باشد . چه رسد به وضع اسفبار فعلی و رتبه هفت جدول!

علی دایی که با این تیم (تأکید می‌کنیم این تیم) وعده قهرمانی می‌دهد، به رقبایش نگاه کرده که چه دارند و با چه ابزاری پا به لیگ گذاشته‌اند؟ او هیچ به سپاهان، ذوب‌آهن و استقلال نگاه کرده که چه بازیکنانی دارند، چه امکاناتی دارند؟ بد نیست علی دایی نگاهی به ترکیب سپاهان بیندازد و بعد از خودش بپرسد که پرسپولیس در کدام زمینه نسبت به سپاهان برتری داشت؟ پرسپولیس به سپاهانی باخت که برای تغییر جریان مسابقه نویدکیا و یانوش را از روی نیمکت بلند کرد و به زمین فرستاد و تیمی که در ابتدای فصل در نیمه دوم جدول دست و پا میزد اکنون اگر دو بازی عقب افتاده اش را با پیروزی پشت سر بگذارد صدرنشین خواهد شد اما در مقابل پرسپولیس ما پنجشنبه برای بدست گرفتن نبض بازی برابر تراکتورسازی چه کسی را به میدان فرستاد؟ مجتبی زارعی. نام بازیکن نیازی به توضیح اضافه باقی نمی گذارد.

آیا علی دایی که می‌خواهد بماند و پرسپولیس را قهرمان کند، هیچ پیش خودش فکر کرده که شرط لازم برای ماندن، نتیجه گرفتن است و مربی بازنده، همیشه محکوم به اخراج؟ آیا علی دایی پیش خودش فکر نکرده که تیمش بدون یک مدافع چپ کلاسیک، بدون مهاجم بلندزن اصلاً پتانسیل لازم برای قهرمانی را ندارد؟ آقای دائی ! این تیم در یارگیری درست عمل نکرده است در این تیم بسیاری از نقاط با کمبود بازیکن مواجه هست با این بازیکنان حتی اگر تا آخر دنیا هم تمرین کنید نمی توانید ستاره از آنها در بیاورید.

پرسپولیس علی  آقا شباهت زیادی به پرسپولیس علی آقای پروین لیگ پنجم پیدا کرده است که در ورزشگاه آزادی به فجرسپاسی هم نه نگفت . باخت ۷ ، تفاضل صفر ، خورده ۲۳ ، اعداد جدول پرسپولیس دردهای زیادی را فریاد می زنند. این دردها بیش از این هم خواهند شد تا وقتی که سر خودمان را گرم کنیم و دنبال درمان درد در جای دیگری باشیم .

دو جام دست نخورده باقی مانده و پرسپولیس اگر نمی خواهد سیاه ترین دوران فوتبال خود را تکمیل کند و تبدیل به یک زنگ تفریح تمام عیار شود باید اصلاح اساسی را از همین امروز شروع کند . رفتن به دنبال امثال جعفرپور سکونشین سپاهان دوای درد این تیم نیست. غده سرطان این پرسپولیس آن قدر بزرگ شده که دیدنش دیگر نیاز به چشم بصیرت ندارد . تنها یک طبیب بینا می خواهد .

حسن مهدوی

انتهای گزارش اختصاصی / امانت داری ، استفاده از این خبر با ذکر نام مرجع خبری پرسپولیس مجاز است