سایه روشن های پرسپولیس – استقلال اهواز

هادی نوروزی و مجتبی زارعی ساعت ۴ صبح جمعه از سفر خسته‌کننده بوسنی به تهران رسیدند و کمتر از ۱۵ ساعت بعد از خوابشان هر دو در ترکیب اصلی پرسپولیس بودند. بعد از بازی زلاتکو می‌گفت بازیکنان ملی‌پوشم خسته بودند و ما آنها را دیر تحویل گرفتیم اما نمی‌دانیم چرا هیچ کس از او نمی‌پرسد چرا در حالی که یک هفته بدون آنها تمرین کرده بودی و جانشینان مناسبی برای آنها داشتی هر دو نفر را بدون کمترین کارایی در ترکیب اصلی گذاشتی؟

بعد از بازی اول در کرمان میثم بائو می‌گفت:

پرسپولیس راحت گل می‌خورد و برتری‌اش را مفت و راحت و در طول فقط چند دقیقه از دست می‌دهد. ایراد از عدم تمرکز است که البته ناشی از مشکلات فنی هم می‌شود. بازیکنان خط دفاع پرسپولیس به هیچ وجه با یکدیگر و البته با گلر پشت سرشان ارتباط کلامی ندارند. این اتفاق که احتمالا ناشی از روابط نه چندان جالب این خط است باعث عدم هماهنگی و مشکل به وجود آمده در پوشش‌ها می‌شود، اتفاقی که به خنده‌دارترین وجه ممکن باعث تک گل استقلال اهواز شد!

زلاتکو مجبور شد به دلیل حضور نداشتن حمید علی عسگر در تمرین‌ها از تیاگو فراگا در خط دوم تیمش و به عنوان هافبک‌ دفاعی استفاده کند اما هافبک برزیلی حتی کاری که از او انتظار می‌رفت را انجام نداد. در نیمه نخست هر چقدر که کریم در راه انداختن نفرات کناری مثلث موفق بود، تیاگو گنگ و هرز بازی کرد. هافبک برزیلی که از لحاظ بدنی در فرم خوبی قرار ندارد با فاصله نامناسب از خط دفاع چهار نفره در توپگیری و بازیسازی ناموفق بود

سرمربی کروات خیلی زود دست خود را رو کرد و در یک سوم آخر مسابقه دل به تغییراتی داد که به گفته خودش از آنها جواب نگرفت. برای مربی‌ای که در سطح جام جهانی مربیگری کرده این یک نکته منفی به حساب می‌آید که در یک سوم آخر مسابقه هیچ برگ برنده‌ای برای رو کردن نداشته باشد آن‌هم در حالی که خودش می‌داند مجموعه تحت اختیارش لحظه به لحظه از نظر جسمانی تحلیل می‌رود. راستی اگر میثاق آن سه توپ را نمی‌گرفت چه اتفاقی می‌افتاد؟

آرفی وقتی به بازی آمد که خلیلی در زمین بود و به کناره‌ها متمایل شد. دور شدن او از چارچوب دروازه در حالی که هافبک‌ها هیچ چیز برای رو کردن نداشتند ناکارایی او را به‌خوبی نشان داد. در نقطه مقابل محسن خلیلی ۴۵دقیقه مهلت خودنمایی داشت و با وجود‌آنکه به لحاظ بدنی در حد مطلوب قرار نداشت اما با یک ضربه ایستگاهی دروازه حریف را تهدید کرد. خلیلی روی کرنر بائو ضربه سری زد که به احتمال۹۰ درصد به تور می‌رسید و شماره ۹زننده تک گل قرمزها می‌شد اما سپهر زرنگی کرد و توپ را از مقابل دروازه به تور چسباند

حسین بادامکی دیگر چقدر فرصت می‌خواهد؟ او در نیمه اول بهترین موقعیت پرسپولیس را هدر داد و در مصاف تک به تک از پس غبیشاوی دراز کشیده روی زمین برنیامد. بادامکی البته با دو توپ‌ربایی جالب، زارعی را در موقعیت گل قرار داد تا یک حرکت مثبت و امیدوارکننده داشته باشد. با این حال او با پاس اشتباه و عجیبش پایه‌گذار گل مساوی حریف شد تا در مجموع عملکرد ضعیفی داشته باشد. شاید با رو آمدن پروین و حضور هوار ملامحمد، بادامکی دوباره همان نیمکت‌نشین دو فصل اخیر باشد.