علیرضا حقیقی: می خواهم به منچستر بروم
داد و فریادهایم بی دلیل نیست
مرجع خبری پرسپولیس: وقتی با ۲۱ سال سن به تیم ملی دعوت شوی و محافظ دروازه سرخها باشی، قطعا بازیکن مستعد و احتمالا خوششانسی هستی.
علیرضا حقیقی حالا فقط به لژیونر شدن فکر میکند: «میخواهم در پرسپولیس و تیم ملی آنقدر خوب کار کنم تا لژیونر شوم… من عاشق منچستر هستم.»
پرسپولیس را در فصل گذشته چطور دیدی؟
به نظر من پرسپولیس بهرغم فراز و نشیبهایی که داشت خیلی خوب کار کرد و خدا را شکر که در پایان پرسپولیس قهرمان شد. البته من معتقدم که پرسپولیس هرگز نتوانست توقعات را برآورده کند و این باعث شد هواداران پرسپولیس ناراحت شوند. تغییر سرمربی تیم به ضرر ما شد و پس از آمدن دایی بود که تیم ما دوباره جان گرفت و توانستیم قهرمان شویم.
علیرضا حقیقی را چطور ارزیابی میکنی؟
همیشه دوست دارم تا مردم و کادر فنی در مورد من نظر بدهند. فکر میکنم در طول این مدت عملکردم راضیکننده بوده و بابت همین خدا را شکر میکنم.
اما فراز و نشیبهای زیادی هم داشتی…
این طبیعی است. هر جوانی بالا و پایین دارد. اما مهم این بود که من همیشه انگیزه و پشتکارم را حفظ کردم و در پایان توانستم اعتماد مربیان تیم را جلب کنم. این درست که این اعتماد کردن دیر اتفاق افتاد، ولی خدا را شکر که این اتفاق افتاد و من توانستم توی یک نیمفصل به گلر اول پرسپولیس تبدیل شوم و به تیم ملی هم دعوت شوم.
تو و پرسپولیس پایان خوبی داشتید.
این لطف و خواست خدا بود که این اتفاق بیفتد. اما این فصل برای من فراموشکردنی نیست، چون توانستم با جام قهرمانی به تیم ملی بروم.
پس با این حساب برای تیم ملی حسابی نقشه کشیدهای؟
رفتن به تیم ملی آرزوی هر کسی است و خوشحالم که آرزوی من برآورده شد. رسیدن به قهرمانی جام حذفی و تیم ملی برای هر کسی پرزحمت است، ولی نگه داشتن آن از هر چیزی مهمتر و سختتر است.
در فصل گذشته اتفاقات حاشیهای هم برای تو رقم خورد. مثل ماجرای شیث و…
ماجرای شیث یک سوء تفاهم بود که دیگر تکرار نمیشود. اصلا من میگویم که در آن اتفاق ۹۹ درصد منتقدان حق دارند، ولی اگر حتی یک درصد به من حق بدهید و شرایط مرا هم درک کنید، متوجه میشوید که در آن شرایط سخت نمیشود خیلی راحت فکر کرد و تصمیم گرفت. هوادارها کاری به این ندارند که در زمین چه میگذرد. آنها فقط از من میخواهند که توپ از خط نگذرد. من هم از این اتفاقات درسهای زیادی گرفتم و حالا خوشحالم که یک سال پختهتر و باتجربهتر شدهام.
توی این مدت خیلی از حاشیهسازان به دنبال این بودند که من زمین بخورم، ولی دخالت پدرم و یک سری از دوستان بود که با این مشکلات جنگیدم. من بعد از داربی هم گفتم که باید شوک بدهم و اگر آن فریادها نباشد دچار مشکل میشویم. مطمئن باشید که اگر این صحبت کردنها ایراد داشت، دایی نمیگذاشت من اینطوری داد و فریاد کنم.
خیلیها نگران هستند که تو به سرنوشت نیما نکیسا و پدرش دچار نشوی!
من چیزی راجع به دخالتها و یا همراهی پدر نیما نکیسا نمیدانم، ولی من با پدرم رفیق هستم و همیشه از حمایتها و صحبتهای او استفاده میکنم. این را باید بگویم که اگر به خاطر پدرم باشد حاضرم که فوتبال را کنار بگذارم، ولی هرگز به خاطر فوتبال پدرم را کنار نمیگذارم. دوست دارم این را بنویسید تا منتقدانم تکلیفشان روشن شود.
چرا فکر میکنی که منتقد و مخالف داری؟
چون توی چشم هستم! نمیدانم… شاید وقتی در آن بازی پرسپولیس – سایپا پنالتی دایی را گرفتم، این اتفاق افتاد… فکر میکنم توی چشم هستم. حتی اگر یک عطسه بکنم و جلوی دهانم را نگیرم، برایم حرف درمیآورند. ولی در مورد بقیه اینطوری نیست. من همیشه از حاشیه دوری میکنم، ولی نمیدانم چرا حاشیه بیخیال من نمیشود.
تو با ۲۱ سال سن به تیم ملی رسیدی و در پرسپولیس فیکس شدی. سقف آرزوهای حقیقی کجاست؟
دوست دارم لژیونر بشوم. با دعوت شدن به تیم ملی این مسیر هموارتر میشود و دوست دارم که جواب این زحمات را با لژیونر شدن بگیرم.
از تیم مورد علاقهات بگو.
تا به حال در این مورد حرف نزده بودم، ولی عاشق منچستر هستم. از خیلی وقت پیشها منچستر را دوست داشتم.
فکر میکنی دایی سختگیرتره یا فرگوسن؟
(خنده) با فرگوسن که تا حالا کار نکردهام. دایی هم فقط توی زمین سختگیر است. بیرون زمین دایی با همه رفیق است.