نگاه فنی به دربی ۷۱: استراتژی ناکارآمد در دفاع و حمله و تعویضهای اشتباه
مرجع خبری پرسپولیس : نوع حمله کردن پرسپولیس آنقدر ابتدایی و زشت است که فقط قرار گرفتن یکسری اتفاق کنار هم میتواند این نوع حملهها را به نتیجهای که همان گل باشد، برساند.
پرسپولیس میبازد چون استراتژی کارآمدی در دفاع و حمله ندارد؛ ظاهرا این جمله ساده و پیش پا افتاده است و خیلی کلی به نظر میرسد اما از درون این جمله ساده به نکات زیادی میتوان رسید که ثابت میکند نقش کادر فنی و در راس آن سرمربی پرسپولیس چقدر در این نمایش ضعیف و شکست تلخ پررنگ بوده است.
اول توضیح بدهیم که احتمالا هیچ مربی فوتبالی برای یک بازی مهم بدون استراتژی مشخص برای دفاع و حمله وارد زمین نمیشود اما اگر حمید استیلی برای رویارویی با استقلال در فاز حمله و دفاع استراتژی داشته این استراتژی کاملا ناکارآمد و گنگ بود تا جایی که چنانچه اگر نتیجه هم برمیگشت اتفاقی و بر پایه حملات احساسی بود نه کار تاکتیکی مشخص!
***
چه بر سر خط هافبک پرسپولیس و بازیکنانش آمده بود که این همه فضا به هافبکهای طراح حریف مثل جباری و کرار میدادند؟ مگر همین مازیار، بادامکی و نوری نبودند که مقابل ذوبآهن فوقالعاده کار کردند اما در ۳۰ دقیقه ابتدایی بازی چه بلایی سر آنها آمده بود که در بیشتر صحنهها فقط رد و بدل شدن توپ از بین یکدیگر را تماشا میکردند؟ در واقع خط هافبک پرسپولیس خیلی زود – شاید از دقیقه یک – قافیه را به حریف باخت تا فشار روی خط دفاع این تیم از همان دقایق ابتدایی زیاد باشد. در چنین شرایطی چه توقعی باید از خط دفاعی که در هر شش بازی قبلی و حتی مقابل ضعیفترین خطوط حمله لیگ ضعف نشان داده داشت؟ برمیگردیم به بحث هافبکها و اینکه قبل از بازی از هافبکهای پرسپولیس میشنیدیم این دربی جنگ هافبکهای دو تیم است. شاید خود هافبکهای پرسپولیس هم میدانستند اگر این جنگ را ببازند کار تیمشان زار است و اتفاقا همین هم شد. راستی چرا استیلی بعد از تماشای ضعف ۳۰ دقیقهای هافبکهایش کاری نکرد؟ یعنی تعویض یکی از آن سه بازیکن یا تغییر سیستم از ۱-۳-۲-۴ به ۲-۴-۴ یا حتی ۱-۵-۴ که سیستمی دفاعی به نظر میرسد و فضای کمتری به عناصر تهاجمی حریف میدهد جراتی میخواست که در نزد استیلی نمیتوان جستجویش کرد؟
***
پرسپولیس در دقایقی گل میخورد که مشغول حمله است و این اصلا اتفاق خوبی برای یک تیم به حساب نمیآید. در صحنه گل اول بعد از ریباند توپ از سوی معمارزاده چطور جباری زودتر از مدافع میانی و چپ پرسپولیس به توپ میرسد؟ یا در صحنه گل دوم چطور توپ اینقدر راحت به مهاجم حریف میرسد تا با دروازهبان پرسپولیس در حالتی تک به تک قرار گیرد؟ همه میدانند اشتباه در نوع دفاع کردن و ساده گل خوردن اتفاقی بوده که در تمام ۶ بازی قبل از دربی هم دیده شده اما کادر فنی پرسپولیس انگار تا مصاف ویژه فصل هم کاری برای رفع آن انجام نداده است. این ایراد بزرگی است که لاینحل مانده و انگار استیلی و همکارانش هم پاسخی برای آن ندارند.
***
نوع حمله کردن پرسپولیس آنقدر ابتدایی و زشت است که فقط قرار گرفتن یکسری اتفاق کنار هم میتواند این نوع حملهها را به نتیجهای که همان گل باشد، برساند. استیلی، محمد نصرتی مدافع میانیاش را از دقیقه ۶۰ به جلو میفرستد تا با بازی مستقیم و ضربات سر نصرتی توپ به مهاجمان برسد و آنها کاری انجام دهند. اتفاقا نصرتی وظیفهاش را خیلی خوب انجام میدهد و احتمالا به غیر از کریمی، او نفر دومی است که سرمربی پرسپولیس گفته در حد خودش بازی کرده اما بازی غیرتمند مدافع پرسپولیس درست تاکتیک نخ نمای مربیان قبلی این تیم از جمله علی پروین را به ذهن میرساند که از هاشمینسب یا انصاریان در مواجهه با بنبست در رسیدن به گل چنین خواستههایی داشتند. تازه این اتفاق در حالی رخ میدهد که پرسپولیس با ماندن نصرتی در خط دفاع هم پر از ایراد و ضعف است و اینکه در چنین شرایطی اسیر ضدحملهها شود امری بدیهی به نظر میرسد؛ کما اینکه استقلالیها در نیمه دوم دو سه بار تا آستانه گل هم پیش رفتند و سرانجام به آن رسیدند.
***
استراتژی دفاع و حمله که ضعیف است اما تعویضها هم ایراد دارد. حمیدرضا علیعسگری در دفاع راست آنقدر مقابل کرار و میداودی ضعف نشان داده که استیلی از دقیقه ۳۰ علیرضا محمد را برای گرم کردن از جایش بلند میکند تا به زبان بیزبانی بگوید در چیدمان اولیه اشتباه کرده است. این جابجایی تا دقیقه ۴۶ رخ نمیدهد و بعد از مصدومیت محمد و عقبنشینی اجباری عسگر در دقیقه ۴۶ خط دفاع پرسپولیس دوباره به هم میریزد. این اتفاق در جناح چپ خط دفاع هم به صورتی کمرنگتر رخ میدهد اما خبری از تعویض نیست تا گل دوم از همان جناح به تیم تحمیل شود. اتفاق تلختر تعویض نشدن محمد نوری است. کاری به پنالتی از دست رفته او نداریم اما بدون شک ضعیفترین چهره پرسپولیس بازیکنی است که تا قبل ار دربی حساب زیادی روی او باز شده بود. نوری در کمال شگفتی پنالتی را بیرون میزند – به سپردن ضربه پنالتی به او هم نقد وارد است – و در حالی که علاوه بر بازی ضعیف، بیروحیه و متلاشی به نظر میرسد تا دقیقه ۹۰ در زمین میماند. به جای او حسین بادامکی از زمین بیرون میرود، تنها هافبکی که کمی در دعواهای میانه زمین برنده است. حالا پرسپولیسی که با دو هافبک دفاعی از پس هافبکهای حریف برنمیآمده باید با یک هافبک دفاعی به نام مازیار زارع که بدون توپ کلا زیاد نمیدود و دیده نمیشود مراقب ضدحملههای آنها باشد. نتیجه این است که ۷ دقیقه بعد استیلی مزد تعویض اشتباهش را با تیر خلاص حریف میگیرد!
***
پرسپولیس مشکل فنی دارد، مشکلاتی که بیشتر از اینکه به بازیکنان و ضعفهایشان مربوط باشد به کادر فنی این تیم برمیگردد. نه اینکه بازیکنان پرسپولیس فوقالعاده بودند، نه اما مطمئنا میشد با همین بازیکنان کارهای بهتری هم انجام داد. حال در چنین شرایطی همین کادر فنی باید علاوه بر حل تمام این مشکلات فنی و درس گرفتن از اشتباهات گذشته، تیمی که از ۷ بازی اول ۶ امتیاز گرفته، سه باخت در کارنامهاش دارد و بازیکنانش بیروحیه و عصبی هستند را درست کند. آیا از استیلی و همکارانش میتوان چنین توقعی داشت؟
منبع: ایران ورزشی