وقتی استیلی خودش را خلع سلاح می کند
مرجع خبری پرسپولیس : با حوادثی که سال گذشته رخ داد، حالا هواداران، کارشناسان و منتقدان بیش از هر زمان دیگری به احساس رضایت کادر فنی در مورد مساله «یارگیری» حساس شدهاند و در این شرایط، حمید استیلی با اعلام نظر رسمی اخیرش، آب پاکی را کاملا روی دست آنها میریزد.
۱) با پایان یافتن مهلت قانونی نقل و انتقالات در لیگ برتر باشگاههای کشورمان، قضاوتهای زودرس پیرامون ضعف و قوت تیمهای لیگ یازدهم و نوع عملکرد آنها در بازار تابستانی آغاز شد.
بسیاری از کارشناسان از استقلال و داماش به عنوان برندگان نقل و انتقالات نام بردند و باشگاههایی مثل سپاهان و ذوبآهن نیز با توجه به از دست دادن برخی از بهترین ستارههایشان در مظان اتهام عملکرد نامطلوب در فصل نقل و انتقالات قرار گرفتند. در این شرایط،چشم بسیاری از منتقدان و هواداران به اردوگاه پرسپولیس بود تا تحرکات تابستانی این تیم را زیر نظر بگیرند و ببینند مجموعهای که سال گذشته از نیم فصل به بعد متهم به کم کاری در یارگیری میشد، اینبار میتواند ضعفهایش را پوشش بدهد یا نه؟
در عین حال نوع عملکرد قرمزپوشان طوری بود که هم موافقان و هم منتقدان این باشگاه حرفهایی برای گفتن داشتند. تحرکات مدیریت پرسپولیس در آخرین روزهای فصل نقل و انتقالات که به جذب معمارزاده، اولادی و کاظمیان انجامید، تاحدودی معترضان را آرام کرد،اما هنوز پیدا میشوند کارشناسانی که کارنامه تابستانی پرسپولیس را به ویژه در مقایسه با رقیب سنتی،نامطلوب و ناموفق ارزیابی کنند. در این موقعیت اما، بیگمان هیچ چیز نمیتواند مهمتر از جمعبندی و قضاوت کادر فنی سرخپوشان باشد؛ جایی که حمید استیلی با لحنی دلسوزانه عملکرد باشگاه را تایید میکند و تضمین میدهد هرگز در مورد ضعف تیم در یارگیری حرفی نزند: «این، دقیقا آن لیستی نبود که من میخواستم، اما از نزدیک شاهد همه زحمات باشگاه بودم. راضی هستم و نمیتوانم بعدا حرفی بزنم.»
۲) بهتر است سرمربی جوان سرخپوشان و دوست صمیمی حبیب کاشانی دقیقا متوجه این نکته باشد که با اظهارنظر امروزش، در واقع خودش را برای بهانهجوییهای احتمالی آینده کاملا «خلع سلاح» میکند. با حوادثی که سال گذشته رخ داد، حالا هواداران، کارشناسان و منتقدان بیش از هر زمان دیگری به احساس رضایت کادر فنی در مورد مساله «یارگیری» حساس شدهاند و در این شرایط، حمید استیلی با اعلام نظر رسمی اخیرش، آب پاکی را کاملا روی دست آنها میریزد. بدی کار این است که رسانهها گاهی ادعاهای مسوولان امر را فراموش میکنند و مدتی بعد، به وطور کامل مرعوب موضعگیریهای متناقض آنان میشوند. در این شرایط میتوان ادعای کنونی استیلی را ثبت کرد تا بعدها ماجرای مناقشات غیرقابل داوری رخ داده بین علی دایی و حبیب کاشانی تکرار نشود.
۳) به نظر میرسد حمید استیلی بهانهای برای عدم موفقیت در پرسپولیس لیگ یازدهم نداشته باشد. او در فاصله زمانی مطلوبی نسبت به آغاز لیگ سرمربی پرسپولیس شد، اردوی خارج از کشورش را گذاشت، با مدیریت باشگاه در اوج «وفاق» به سر میبرد و حالا هم از نحوه یارگیری تیم ابراز رضایت میکند. یک مربی برای موفقیت با یک تیم همیشه مدعی مثل پرسپولیس، به چه چیزی بیش از این نیاز دارد؟ حتی حضور نام بزرگی مثل محمد مایلیکهن نیز نتوانسته حدود اختیارات فنی استیلی را تحت تاثیر قرار بدهد؛ او برخلاف تمایل حاجی، هم بازیکن و هم مربی خارجی برای پرسپولیس گرفت و هم دستیار تجویز شده مایلی را پس زد. استیلی همچنین آنقدر ابتکار عمل در باشگاه داشت که مهدی مهدویکیا را به صلاحدید خودش جذب نکند و بازوبند سرگروهی تیم را به شیث رضایی به عنوان کاپیتان دوم بازگرداند و در هر دو مورد، مقابل انبوه مقاومتها ایستاد. در این شرایط، نمیتوان مجال چندانی برای اعتراضات احتمالی استیلی در آینده متصور شد. امیدواریم خود او نیز با چنین ذهنیتی وارد لیگ شود!
۴) همه چیز کاملا روشن است. حمید استیلی قرار است امسال در مجموعه یکدستی کار کند که تقریبا تمام اجزایش باب میل او و سرپرست موقت سرخپوشان کنار هم چیده شدهاند. حتی خبری از کاپیتان، پزشک و بدنساز فصل قبل پرسپولیسیها هم نیست و همه آنها به جرم نزدیکی به سرمربی مغضوب قرمزها در لیگ گذشته، کنار گذاشته شدهاند. آیا میتوان باور کرد فردا با وجود این همه یکپارچگی و این هارمونی کم نظیر، پرسپولیسیها ناکام بمانند و سرمربی یا سرپرست موقت آنها، همچنان حرفی برای گفتن داشته باشند؟!
نویسنده: بهروز وسایلی