از این وزیر همه نوع استفاده ای شده جز آنکه باید!

مرجع خبری پرسپولیس : تامل برانگیز بود که کریمی نمی‌توانست با پرسپولیس پیروز شود. شاید هم برعکس…

شاید این پرسپولیس بود که توانایی بردن در حضور کریمی را نداشت. یکی از بهترین‌های لیگ، در حسرت پیروزی سر می‌کرد و این یک شکست دوسویه بود؛ هم برای خودش و هم برای تیمی که باید داعیه قهرمانی می‌داشت. آیا هفته هشتم برای شکسته شدن این طلسم دیر نبود؟ آیا شکسته شدن شدن این طلسم در دقیقه نودم بازی قابل بحث نیست؟

علی کریمی بی شک بهترین بازیکن استیلی بود اما استیلی نمی‌دانست وزیرش را کجای صفحه شطرنج بگذارد. گاهی اوقات کنج صفحه شطرنج و جای رخ بازی می‌کرد، گاهی نقش مهره فیل را داشت و گاهی ناباورانه مثل یک سرباز بود. جلو می‌رفت، ضربه می‌زد و عقب برنمی‌گشت. از ابتدای لیگ تا به حال هافبک دفاعی بوده ، لب خط بازی کرده حتی به نوک حمله رفته و فقط درون دروازه قرار نگرفته است!

کریمی، در تیمش وزیری بود در بدترین جای ممکن. وزیری که هر یک از مهره‌ها، هرجا و در هر مکان و فضا به کارشان گره‌ای می‌افتاد تنها راه حل را بازی با وزیر می‌دیدند. بازی با ملوان را به یاد بیاورید که اولادی در دل ۱۸ قدم آنقدر تعلل می‌کند که باز هم توپ را به کریمی برگرداند. کریمی کجاست؟ لب خط اوت! بازی با شاهین و شهرداری هم دقیقا چنین داستانی محسوس بود. راه حل جدید استیلی دور کردن او از خط میانی و بردنش به نوک حمله بود. جایی که اگر هم همه پاس‌ها به او ختم شد، چاره‌ای برای بازشدن دروازه حریف اندیشیده شود. نمایشش مقابل ذوب آهن و حتی استقلال از آنچه پیشتر می‌دیدیم متفاوت شد اما چیزی نبود که انتظارش را داریم.

کریمی در پرسپولیس چیزی است شبیه به مسی در آرژانتین! محبوبیت مسی در آرژانتین با مقبولیت کریمی در فوتبال ایران همطراز است اما مسی هم با پیراهن آبی و سفید آرژانتین همانقدر ناکام مانده که کریمی امروز در پرسپولیس در جامه سرخش همه را مبهوت کرده! کریمی روزی روزگاری در پرسپولیس کنارش استیلی و باقری را داشت، امروز اما چه کسی روی دست او بازی می‌کند؟

بازیکن مکمل و توپ رسان و مکمل کریمی کیست؟ مسی در بارسا با پاس‌ ژاوی راه می‌افتد، با پاس اینیستا به رئال گل می‌زند، با پاس دنی آلوز گلزن فینال لیگ قهرمانان می‌شود اما در تیم ملی آرژانتین هیچ یک از این پاسورها را پشت سر خود نمی‌بیند. پس می‌گویند او طلسم شده… کدام طلسم؟ مسی همیشه مسی است و کریمی هم کریمی! گاهی ما نمی‌دانیم و نمی‌توانیم از مسی یک سوپرمن و از کریمی یک ناجی بسازیم.

آنچه در بازی مقابل فجرسپاسی اتفاق افتاد و گلی که با پای کریمی به ثمر رسید، همه و همه محصول فهم بازیکنی بود که از شعور و تعصبش استفاده می‌کرد. گل دوم پرسپولیس از یک طغیان به دست آمد. از توپ‌ دزدی کریمی، از پاسی که داد و بلافاصله با فضاسازی خوب همان توپ را از وحید پس گرفت و به تور چسباند. این خود کریمی بود، طغیان کریمی بود اما پرسپولیس چقدر می‌تواند به عصیان او (که از تعصبش سرچشمه می‌گیرد) دل خوش کند؟ تا به کی باید به برنامه هایی اتکا کند که از ذهن خلاق خودش بیرون آمده و نه برنامه هایی که از سوی تیم فنی به او دیکته شده است؟

رهبری فرد: کریمی از جوان‌ترها هم آماده‌تر است

بهروز رهبری فرد و علی کریمی چند سالی در پرسپولیس و تیم ملی همبازی بودند. مدافع سابق پرسپولیس که خودش از جمله بازیکنان متعصب تیم بوده در مورد کریمی می‌گوید: «به نظرم او از هر نظر یک وزنه سنگین برای تیم است. همه علاقه‌مندان به فوتبال در دنیا از دیدن بازی تکنیکی فوتبالیست‌ها لذت می‌برند که کریمی هم در فوتبال ما که خیلی بازیکن تکنیکی ندارد همین وضعیت را دارد. حضور او و نوع بازی‌اش باعث می‌شود هواداران برای دیدن بازی او به استادیوم بیایند.»

رهبری فرد، کریمی را با سال‌هایی که در قطر و استیل‌آذین بود، مقایسه می‌کند: «به اعتقاد من او امسال یک کریمی دیگر شده و غیرقابل قیاس با ۴-۳ سال گذشته است. همه او را به عنوان یک فوتبالیست ذاتا تنبل می‌شناختند اما الان نه تنها خلاف آن را ثابت کرده بلکه از تمام جوان‌های تیم هم سرحال‌تر است و از همه مهمتر روح برنده شدن در او به وضوح دیده می‌شود. کریمی امسال پاس می‌دهد، دریبل و تکل می‌زند، اخراج می‌شود و … که همه نشانه تعصبش است. به نظرم آمادگی بازیکنانی مثل او، مجیدی و هاشمیان جای تحسین دارد.»

رهبری فرد از زاویه رفاقتی به مساله نگاه می‌کند و تاثیرش را در بازی کریمی اینگونه می‌گوید: «فوتبال یک بازی گروهی است و اگر غیر از این بود که همه باید تنیس یا شطرنج بازی می‌کردند. در تیم همه باید رفیق باشند آن هم نه در خارج زمین، بلکه در داخل زمین. مثلا وقتی یک بازیکن از کنار کریمی با توپ رد می‌شود بازیکن دیگر باید او را کنترل کند و حتی با تکل توپش را بزند. اینطوری همه می‌فهمند که برای هم جانشان را هم می‌دهند و آن وقت بازیکنی مثل کریمی نگران از دست دادن توپش نمی‌شود.» رهبری فرد برای این ادعایش دو مثال می‌آورد: «شما مسی را ببینید. اگر او با خیال راحت پا به توپ می‌شود و نگران از دست دادن توپ هم نیست به خاطر بازیکنان پشت سرش است. زمانی که ما بازی می‌کردیم خیالمان راحت بود که یک عابدزاده پشت سرمان است. اینطوری من و افشین پیروانی می‌ماندیم و مهدی هاشمی‌نسب جلو می‌رفت.» رهبری فرد به یک جمع‌بندی می‌رسد: «کریمی باید فضای حرکتی بیشتری داشته و انرژی‌اش را در زمین حریف صرف کند و اگر حرفی هم می‌زند فقط به خاطر موفقیت تیم است.»

حلالی: کریمی نسبت به دوره ما دگرگون شده است

اسماعیل حلالی هم چند سالی با علی کریمی همبازی بوده است. او تفاوت‌های زیادی را در این بازیکن نسبت به آن‌موقع می‌بیند. حلالی می‌گوید: «علی نسبت به زمانی که با ما بازی می‌کرد کاملا دگرگون شده است. قبلا شاید سنگین بود اما الان به لحاظ بدنی در شرایط خوبی قرار دارد و به‌نظرم از تمام فاکتورهای خوب یک فوتبالیست برخوردار است. زمان ما توپگیری نمی‌کرد اما الان نه تنها اینکار را می‌کند بلکه تکل هم می‌زند.شاید در زمان ما او نفر بیستم بود اما الان همه مسوولیت‌های تیم در داخل زمین بر عهده او است. قطعا اگر چند بازیکن بخشی از مسوولیت‌هایش را به عهده می‌گرفتند تاثیرگذاری‌اش بهتر می‌شد.»

حلالی به یک نکته فنی اشاره می‌کند: «کسی که فوتبال بازی کرده خوب متوجه می‌شود من چه می‌گویم. در حال حاضر و به‌خاطر مسوولیتی که به علی داده شده یکسری ایرادها خود به خود به وجود آمده است. مثلا محمد نوری که فصل گذشته جزو ۳-۲ نفر اول تیم بود الان زیر سایه کریمی گم شده است. به‌نظرم در این شرایط سایر بازیکنان باید تلاش مضاعفی داشته باشند. هیچ اشکالی ندارد، به‌هرحال یک روز بازیکن خسته است و به‌جای دوندگی از فکرش استفاده می‌کند مثل فرهاد مجیدی در استقلال.» حلالی به یک موضوع بسیار مهم اشاره می‌کند: «من چند وقت پیش در تمرین پرسپولیس به کریمی گفتم تو پرسپولیسی هستی نه اینها که ۳-۲ سال است آمده‌اند و شرایط را خوب درک می‌کنی پس اگر لازم شد در بازی برای اینکه تیم نتیجه بگیرد می‌توانی زیر گوش بازیکن خودی هم بزنی. من از بازیکنانی مثل غلامرضا رضایی و نوری خیلی انتظار دارم. پرسپولیس نباید وقتی گل اول را از حریف می‌خورد تسلیم شود. فوتبال ۹۰ دقیقه است و دیدید که کریمی دقیقه ۹۰ به فجر گل زد و تیم برنده شد و دیگر کسی نمی‌گوید ثانیه آخر زدند و یا … در پرسپولیس ۷-۶ نفر باید درگیر شوند و ۴-۳ بازیکن روزی‌اش را ببرند.»

حلالی در مورد عملکرد کریمی در بازی‌های اخیر می‌گوید: «علی در کارهای دفاعی هم شرکت می‌کند و همین بخشی از انرژی‌اش را می‌گیرد. علی الان یک بازیکن ۹۰ دقیقه‌ای است و نشان داده که حضورش در شالکه چقدر در ساختن بدنش تاثیر داشته است.» او حرف‌هایش را اینطور تمام می‌کند: «فشار مسوولیت روی کریمی زیاد است در حالی‌که او اگر با آرامش و خارج از فشار عصبی بازی کند کارآیی‌اش به مراتب بیشتر می‌شود.»

غلامرضا فتح‌آبادی: پرسپولیس همین ۹ امتیاز را هم از کریمی دارد

غلامرضا فتح‌آبادی اگرچه تقریبا یک نسل قبل از علی کریمی بازی کرده اما به عنوان یک مهاجم مطرح در دوران بازیگری‌اش و اینکه با هافبک‌های پاسور خوبی همبازی بوده، خیلی دقیق در مورد نقش علی کریمی در پرسپولیس صحبت می‌کند.

فتح‌آبادی می‌گوید:‌ « نقش علی کریمی به عنوان تکنیکی‌ترین بازیکن حال حاضر فوتبال ایران در پرسپولیس غیرقابل انکار است. او در این تیم تنهاست و مکمل ندارد. کسی نیست که او را تغذیه کند و کسی هم نیست که قدر پاس‌هایش را بداند.»

فتح‌آبادی با بیان مطالب فوق به نکته قابل توجهی اشاره می‌کند و آن وضعیت پرسپولیس در صورت کنترل کریمی است: «کریمی هر زمان که فضا داشت تیم را به حرکت درآورد و نتیجه گرفت و هر زمان که بازیکنان حریف او را کنترل کردند مشکلات پرسپولیس دو چندان شد. در واقع سایر بازیکنان باید با دوندگی و تلاش بیشتر بخشی از مسوولیت‌های او را کم کنند.»فتح‌آبادی که معلوم است خیلی خوب اخبار فوتبال کشور را پیگیری می‌کند در مورد جایگاه پرسپولیس می‌گوید: «به نظرم اگر پرسپولیس امروز در مکان دهم قرار گرفته و ۹ امتیاز هم به دست آورده، بیشترش را مدیون تلاش‌های کریمی است که در چند بازی، یک نفره نتیجه را تغییر داد. به هرحال امیدوارم شرایط در تیم پرسپولیس به گونه‌ای شود که او فرصت استفاده از توانایی‌هایش را داشته باشد.»

عبدی: کریمی در روز بد پرسپولیس هم خوب است

حسین عبدی در مقطعی کوتاه با علی کریمی همبازی بود اما این فرصت حداقل تا الان پیش نیامده که به عنوان مربی با او کار کند. عبدی که فوتبال را در سطح بسیار پیشرفته و اصولی دنبال کرده، در مورد نقش کاپیتان پرسپولیس می‌گوید: «کریمی بازیکن بسیار خوب و تاثیرگذاری است. حتی در روزهایی که پرسپولیس نتیجه نمی‌گیرد باز هم او خوب بود اما تیم فوتبال نباید به یکی دو بازیکن متکی باشد، آن هم تیمی که به قهرمانی فکر می‌کند. در واقع یک تیم بزرگ باید چند بازیکن ستاره و یکی دو فوق ستاره داشته باشد که مثل بازی با فجر نتیجه را تغییر دهند.»

همین سوال را از عبدی می‌پرسیم که در صورت کنترل کریمی، وضعیت چگونه خواهد شد :«من همانطور که گفتم باید چند بازیکن مثل کریمی داشته باشیم تا خود را در سطح و قواره آسیا مطرح کنیم. اینطوری با مهار او به مشکل هم نمی‌خوریم. الان مسوولیت او به مراتب زیاد شده و اگر بقیه بازیکنان کمکش کنند تاثیرگذاری او بیشتر می‌شود.»

اما برای رسیدن به این مهم چه کار باید کرد که حسین عبدی می‌گوید: «ببینید، بقیه بازیکنان هم باید سنگینی مسوولیت خود را احساس کنند. ضمن اینکه باید انگیزه یک بعدی را دور کرده و انگیزه تیمی را جایگزینش کنیم. البته پرسپولیس در بازی مقابل نفت آبادان هم که کریمی را نداشت برنده شد و نباید این موضوع را هم فراموش کنیم.»

محرمی: ارزش‌های کریمی قابل انکار نیست

وقتی با پیراهن علی کریمی در تمرین پرسپولیس حاضر شد به خیلی از سوالاتی که در ذهن ما بود پاسخ داد. مجتبی محرمی که خودش سال‌ها با همین شماره پیراهن، بهترین بازی‌ها را برای پرسپولیس انجام می‌داد در مورد کاپیتان حال حاضر تیمش می‌گوید: «علی احتیاجی به حرف‌های من و دیگران ندارد. او در زمین خودش را ثابت کرده است. تجربه، تعصب بالا و خدمات او به فوتبال کشور بر هیچ کس پوشیده نیست. کسی که در تیم‌های بزرگ دنیا بازی کرده حتماً بازیکن بزرگی است و همین طور هاشمیان و من و امثال من نمی‌توانیم او را انکار کنیم.»

محرمی با اشاره به حضورش در تمرین پرسپولیس می‌گوید: «شما می‌دانید که من با پیراهن او به تمرین رفتم تا نشان دهم چقدر دوستش دارم. حالا اینکه بعضی‌ها می‌گویند او در تیم تنها است یا مکمل ندارد به تفکرات مربی برمی‌گردد. امثال کریمی ضریب هوشی بالایی دارند و دیدید که در بازی با فجر او و هاشمیان به عنوان دو بازیکن باتجربه هم پاس گل دادند و هم گل زدند.»

محرمی به دوران بازیگری خودش اشاره کرده و می‌گوید: «مگر در زمانی که همین محسن عاشوری در پرسپولیس بود چقدر می‌دوید؟ یک حسین عبدی دونده بود که با دوندگی‌اش باعث می‌شد انرژی عاشوری هدر نرود. الان هم من چون در تمرین‌های پرسپولیس نیستم نمی‌توانم بگویم کدام بازیکن چنین خصوصیاتی دارد. به هر حال کریمی هم شخصیت تیمی دارد و هم شخصیت کاپیتانی که خیلی به پرسپولیس کمک می‌کند.»