چراغ قرمز مجموعه پرسپولیس به متخلفان / اینجا جای ماست مالی نیست
از عذرخواهی شما ممنونیم آقای رویانیان
مرجع خبری پرسپولیس : راه یافتن منابع مالی قابل توجه به فوتسال،رفتهرفته دنیای این رشته ورزشی را هم مثل فوتبال دستخوش تغییر و تحول کرد و طعم دلنشین سادگی و صداقت آن را از بین برد.
سالهای نه چندان دور، تنها تصویری که از فوتبال سالنی در ذهن علاقهمندان به ورزش وجود داشت، به مسابقات «جام رمضان» مربوط میشد که از فضایی پرشور و هیجانانگیز بهره میبرد.
حالا سالهاست که خبری از آن جو صمیمی و بیآلایش نیست و فوتسال برای خودش به یک ورزش لوکس و پرحاشیه تبدیل شده است. شاید به خاطر همین «معصومیت» از دسته رفته هم باشد که هر روز حرف و حدیثی تازه و آزار دهنده در این حوزه به گوش میرسد و مخاطبان را زجر میدهد. اگر تا دیروز گمان میکردیم این فقط «ادبیات» فوتسالیهاست که کمکم به شیوه گفتار طلبکارانه و غیرصادقانه بسیاری از اهالی فوتبال نزدیک میشود، حالا باید رفتار متقلبانه و ناخوشایند برخی از سالنی بازها را هم به این مشابهت بیفزایم و طبق معمول حسرت روزهایی را بخوریم که هنوز پای پول به معادلات این عرصه باز نشده بود. آخرین پرده از این تئاتر حسرتبار، ماجرای زدوبندی بود که در هفته آخر مسابقات لیگ برتر فوتسال رخ داد و پرسپولیسیها با تحمل یک شکست سنگین در برابر گیتیپسند، مقدمات قهرمانی این تیم را فراهم کردند. «تبانی» آن هم در علنیترین و قبیحترین شکلش ظاهرا آخرین برگ ناامیدکنندهای بود که فوتسال برای هوادارانش رو کرد.
آنچه در مسابقه پرسپولیس و گیتیپسند رخ داد، چنان آشکار و غیرقابل بحث بود که حتی کماطلاعترین مخاطبان ورزش هم از کم و کیف پشت پرده آن آگاه شدند. با این وجود تصاویر مستند پخش شده از این فاجعه در برنامه ۹۰، جای هیچ گفتوگویی را باقی نگذاشت و حجت را بر وجدانهای بیدار تمام کرد. پس از این داستان بود که بحث تکراری تشکیل کمیتههای حقیقتیاب و کارشناسی به میان آمد و مدیران و مسوولان گرد هم نشستند تا موضوع را بررسی کنند. حقیقت آن است که واکنشهای یکسانی که در همه این سالها نسبت به انبوه ابهامات اینچنینی وجود داشته، مخاطبان را از وقوع یک برخورد قاطعانه و منطقی ناامید کرده بود. با این وجود عکسالعمل متفاوت باشگاه پرسپولیس، بسیاری از علاقهمندان به فوتبال را شوکه کرد. محمد رویانیان در مصاحبهای قابل تحسین، از مسجل شدن تبانی تعدادی از بازیکنان پرسپولیس برای این باشگاه خبر داد و جسورانه از آسیبدیدگان این ماجرا عذرخواهی کرد. این «عذرخواهی»، از آن دست مفاهیم بنیادینی است که جزو حلقههای مفقوده ادبیات مدیریتی در ایران به شمار میآید. در مملکتی که تقریبا هیچ مسوولی در پی هیچ فاجعهای، کوتاهی خودش را نمیپذیرد و لب به تقاضای بخشش نمیگشاید، بدعت رویانیان را باید به فال نیک گرفت!
مدیرعامل باشگاه پرسپولیس – که دست بر قضا از یک فضای کاملا غیرورزشی به فوتبال آمده – قطعا در کار خودش عیب و ایرادات زیادی دارد، اما فارغ از همه این بحثها، باید از او و مجموعهاش تشکر کرد که شعور مردم را به بازی نگرفتند و در یک اتفاق نادر، سر تسلیم مقابل مفهوم مقدس «حقیقت» فرود آوردند. بسیاری از آنها که اخبار حوزه ورزش را پیگیری میکنند، خودشان را آماده کرده بودند یکبار دیگر با توجیهات نخنماشدهای مثل «یک سوءتفاهم بود» یا «هنوز چیزی محرز نیست» روبهرو شوند و بعد از مدتی هیاهو، شاهد فراموش شدن موضوع باشند؛ اما دستاندرکاران باشگاه پرسپولیس همه معادلات را بههم زدند و ضمن صدور حکم اخراج برای خاطیان، گناه زیرمجموعهشان را به گردن گرفتند. شاید اینقبیل کارها در سرزمینهای دیگر، بخشی از «وظایف» مدیران و صاحبمنصبان تلقی شود، اما ما در ایران به این قبیل رفتارها عادت نداریم و بنابراین باید تشکر کنیم از رویانیان که پتک خشمش را بر سر رسانهها نکوفت، آنها را مزدور، متوهم، کجخیال و خیانتکار نخواند و نخواست به مردم بقبولاند که همه آنها دستهجمعی در اشتباهند! ما اینجا بازیکنانی را داشتهایم که در مقابل تیمهای فلان مربی ناپدید شدهاند و فصل بعد سر از تیم همان آقا درآوردهاند، اما پای حرف و ادعا که وسط آمده، همه آنها خودشان را در زمره طاهرین روزگار جا زدهاند. خیلی ممنون آقای رویانیان که بالاخره «مردم» را دیدید!
امیدواریم دستکم در مورد همین یک پرونده، روال روشنگری پدید آمده کماکان ادامه پیدا کند و مسوولان کمیته انضباطی یا کمیته فوتسال هوس نکنند دوباره یک خروار ماست به صورت ماجرا بمالند. در حاشیه این اتفاق تلخ اما، نکته زجرآور دیگری وجود دارد که نمیتوان ناگفته باقیاش گذاشت؛ وقتی تیم ملی فوتبال ایران به عنوان مهمترین گروه ورزشی کشور به آن شکل نه چندان جالب تن به تساوی خانگی برابر قطر میدهد و خیلیها ناشیانه از این بابت ابراز خوشحالی میکنند، باید حق داد به فلان فوتسالیست که آشکارا به حریفش راه بدهد و تازه از فاش کردن موضوع برابر دوربینهای تلویزیونی ابا نکند؛ اینطور نیست؟
رسول بهروش
اشاره سایت : در هر مجموعه فعال و پویایی وجود چند عنصر ناسالم اجتناب ناپذیر است اما آنچه که حائز اهمیت است این است که برخلاف برخی تیم ها که در آن دوپینگ ، زد و بند ، تبانی ، و دلالی تبدیل به رویه ای عادی شده است، این اعمال در مجموعه پرسپولیس نه تنها به شکل سازماندهی شده صورت نگرفته و نمی گیرد بلکه با اولین نشانه های تخلف افراد در آن به شدیدترین شکل ممکن برخورد می شود. در هر صورت قهرمانی هایی که با روابط نامشروع و پیدا شدن نمونه های jack3d به دست بیاید از حافظه فوتبالی مردم بیرون نخواهد رفت.